Dałeś mi, Panie, łaskę na rozmyślanie tajemnic męki Twojéj, wzbudziłeś do afektów ku Tobie serce moje, dałeś święte postanowienie w dobrém przedsięwzięciu; dajże téż łąskę do wykonania; utwierdź to mocno w sercu mojém, coś w niém sprawił, umocnij je ratunkiem Twoim. O Boże serca mego, cząstko moja na wieki, ofiaruję tę zbawienną zabawę ku chwale i upodobaniu Twemu na odpuszczenie grzechów moich i kary zasłużonéj przez dostąpienie odpustów świętych ku wspomożeniu żywych i umarłych, oddając się zupełnie ze wszystkiém, czém jestem i cokolwiek ama, tym sposobem, jakim się Ty sam oddałeś na krzyżu wiszący Ojcu przedwiecznemu, ofiarując fatygę w drodze krzyżowéj podjętą, rany na ciele wyrażone, krew obficie wylaną i śmierć między łotrami sromotną. Niechże ta ]męka Twoja nie będzie na mnie, nędznym grzeszniku, zgubiona. O Jezu, Jezu, Jezu! jedyne dobro moje, bądźże mi Jezusem! W Twoich najświętszych ranach, najdroższą krwią płynących, niech będzie duszy mojéj ucieczka i spoczynek teraz i w godzinę śmierci mojéj. Maryo najsłodsza, przy męce Jezusowéj płacząca, niewypuszczaj mnie z Swojéj opieki na wieki. Amen.