Panie, trudno mi znieść ten "dar otrzymany od Ciebie", jakim jest mój małżonek (moja małżonka).

Był moim przyjacielem, moim ukochanym.

Dziś jest moim najlepszym wrogiem.

Nie jest to wojna, ale nie ma też pokoju.

On (ona) jest zawsze blisko, w salonie, przy stole, w łóżku.

Jego postawa, jego tiki, jego słowa po raz tysięczny pokazują, jak bardzo mnie irytuje.

On (ona) nie rozumie, że to, co on (ona) uważa za nieistotne, irytuje mnie. Jak mogę mu (jej) to powiedzieć? Ty możesz, Panie, który mieszkasz w jego (jej) sercu.

Uspokój też moje, bo nie mogę się doczekać, aż sytuacja się zmieni. Pokaż mi, jak wielką odpowiedzialność ponoszę za moje trudności w kochaniu partnera. Może, jeśli wiedząc, jak przezwyciężyć gorycz w moim sercu, moja miłość do niego (do niej) wzrośnie i wzmocni się? Znajomość oczekiwań mojego małżonka jest konieczna, jeśli mamy pozostać zjednoczeni więzią małżeńską.

Chcę patrzeć na niego z zaufaniem, a nie z nieufnością, z przebaczeniem, a nie z podejrzliwością, z wiarą, a nie z dezorientacją.

Przemień serce moje i mojego współmałżonka, abyśmy mogli zakosztować szczęścia, które nam obiecałeś.

Przemień moje serce, abym mógł powitać go z powrotem.

Przyjdź i pobłogosław mojego małżonka.

Amen. Chwała Bogu".