Czuję w sobie wielką pustkę, której nie może wypełnić ani przyjaźń, ani nauka. Nie wiem, kto ją wypełni. Czy będzie to Bóg, czy jakieś stworzenie?

Jeśli jest to stworzenie, modlę się, aby nie pojawiło się, dopóki nie uczynię się go godnym. Modlę się, aby przyniosła ze sobą wystarczająco dużo zewnętrznego uroku, aby nie pozostawić miejsca na żal.

Ale przede wszystkim modlę się, aby przyszła z doskonałą duszą, aby przyniosła wielką cnotę, aby była o wiele lepsza niż ja, aby mnie podniosła, aby mnie nie sprowadziła, aby była hojna, ponieważ często jestem tchóżliwym. Niech będzie wspaniałomyślna, ponieważ często mam słabe serce, niech będzie żarliwa, ponieważ jestem letni w sprawach Bożych, i niech będzie współczująca, abym nie musiał się wstydzić mojej niższości przed nią.

Nie opuszczaj mnie, Panie, uczyń mnie kochanym. Ty wiesz, że nie tylko łagodności szukam w Miłości, to pogarda dla każdej rany, to siła do walki o Dobro, o Prawdę. Amen"