O Jezu dobry pasterzu, tak dobry pasterzu, to są rany mojej duszy.

Twoje spojrzenie widzi wszystko, jest żywe i skuteczne. Sięga ono nawet do podziału duszy i ducha. Widzisz ślady moich grzechów oraz bezpośrednie zagrożenia i powody do obawy o przyszłość. Ty to wszystko widzisz, Panie, i moim pragnieniem jest, abyś to widział.

Wiesz dobrze, Ty, który prześwietlasz moje serce, że w mojej duszy nie ma nic, co chciałbym ukryć przed Twoimi oczami. Spójrz na mnie, słodki Jezu, spójrz na mnie... Nadzieję pokładam w Twojej litości, o najmiłosierniejszy...

Jak dobry lekarz szukasz uzdrowienia, jak wyrozumiały nauczyciel korekty, jak pobłażliwy ojciec przebaczenia.

O to proszę, ufając w Twoje wszechmocne miłosierdzie, w Twoją miłosierną wszechmoc: przez Twoje słodkie i skuteczne imię i przez tajemnicę Twojego świętego człowieczeństwa, proszę o odpuszczenie moich grzechów i uleczenie języków mojej duszy.

Jeśli chodzi o słabości i namiętności, które wciąż mnie nękają przez skutki nawyku lub niezliczonych codziennych zaniedbań, niech Twoja łaska da mi siłę i cnotę konieczną, by się na nie nie zgadzać.

Niech Twój duch dobroci i łagodności zstąpi do mojego serca i przygotuje w nim mieszkanie, oczyszczając je z wszelkiego skalania ciała i ducha oraz udzielając mu wzrostu wiary, nadziei i miłości, uczuć współczucia i czułości.

Niech da mi zapał i dyskrecję w pracy i czuwaniu. Niech mi udzieli wspaniałomyślnej woli i mocy, abym Cię kochał, chwalił, modlił się do Ciebie, rozważał, działał i myślał we wszystkim według Ciebie. Niech sprawi, bym wytrwał w tym wszystkim do końca życia. Amen”