O święte dusze, które dostąpiły wyzwolenia od wszelkiej męki i już w niebie cieszą się potokiem suwerennej słodyczy, o, jakże zazdroszczę wam tego szczęścia!

Ach, błagam Was, Wy, które jesteście tak blisko źródła życia, skoro widzicie, że umieram z pragnienia na tym świecie, wyświadczcie mi przysługę i dajcie mi trochę tej świeżej wody.

O błogosławione dusze, wyznaję, że rzeczywiście roztrwoniłem zbyt wiele z tego, co było moim losem, że rzeczywiście zbyt źle strzegłem bardzo cennego kamienia; ale niech żyje Bóg, bo czuję, że ta wina nie jest nie do naprawienia.

A więc, błogosławione dusze, bądźcie tak miłe i pomóżcie mi trochę; ja także, ponieważ moja dusza nie może znaleźć tego, czego potrzebuje w odpoczynku i w nocy, powstanę jak oblubienica z Pieśni nad Pieśniami i będę szukał Tego, którego kocha moja dusza: "Nocą na łożu szukałem Tego, którego kocha moje serce". Będę Go nieustannie szukał, będę Go szukał we wszystkich rzeczach, nie zatrzymując się na żadnej z nich, aż znajdę Go na progu Jego Królestwa. Amen.”