Czuję w sobie ogromną pustkę, której nie sposób wypełnić ani przyjaźnią ani nauką. Nie wiem, na kogo czeka to puste miejsce. Może na Boga, a może na drugą osobę. Jeżeli na drugą osobę, proszę, by pojawiła się ona dopiero, kiedy stanę się jej godny.

Proszę, aby miała w sobie tyle uroku zewnętrznego, żebym nie doświadczał poczucia straty, ale przede wszystkim, aby miała wspaniałą duszę, pełną cnót, aby była znacznie bardziej wartościowa ode mnie, aby mnie ciągnęła w górę, zamiast ciągnąć mnie w dół, aby była szczodra, ponieważ ja często bywam małoduszny, aby pałała gorliwością, gdyż ja jestem letni w sprawach Bożych, aby była wyrozumiała względem mnie, bym nie musiał się przed nią wstydzić za moją niższość.

Nie opuszczaj mnie, Panie, spraw, by ktoś mnie pokochał; Ty wiesz, że w miłości nie szukam wyłącznie słodyczy, szukam w niej również pomocy, by gardzić wszelką nikczemnością oraz sił do walki o dobro i prawdę. Amen»