Jan I (II) Aleksandryjski był 29. patriarchą Stolicy św. Marka, sprawującym zwierzchnictwo nad Kościołem koptyjskim. Urodzony około 450 roku w Aleksandrii w chrześcijańskiej rodzinie, przed wyborem na urzędnika żył jako mnich w klasztorze św. Makaria. Jako pierwszy mnich pustelnik wstępujący na urząd papieski, kierował Kościołem przez osiem lat i siedem miesięcy. Jego panowanie, rozpoczęte konsekracją w 496 roku, charakteryzowało się jego stanowiskiem teologicznym oraz staraniami o utrzymanie stabilności kościelnej.