Damian z Aleksandrii był syryjskim mnichem żyjącym w VI wieku, który sprawował funkcję patriarchy koptyjskiego od 576 roku do śmierci w 605 roku. Po spędzeniu szesnastu lat na praktykowaniu ascetyzmu na pustyni Skety, służył jako prywatny sekretarz papieża Piotra IV. Jego sława człowieka dobrego sprawiła, że biskupi jednogłośnie wybrali go na następcę Stolicy św. Marka. Podczas swojego niemal trzydziestoletniego panowania był wybitnym obrońcą teologii miafizytycznej i aktywnie przeciwdziałał różnym uznawanym za herezje nurtom wczesnochrześcijańskim.