Andrzej Bobola był XVII-wiecznym polskim księdzem jezuitą i misjonarzem, który służył w Wielkim Księstwie Litewskim. Urodzony w Strachocinie w 1591 roku, wstąpił do zakonu jezuitów w Wilnie, a później pełnił różne funkcje, w tym kaznodzieję i przełożonego. Stał się powszechnie znany jako „Apostoł Litwy” dzięki swojej szerokiej działalności misyjnej. Podczas powstania Chmielnickiego w 1657 roku został schwytany przez Kozaków i zmarł po poddaniu się dotkliwym torturom w miejscowości Iwanawa. Został kanonizowany przez Kościół katolicki w 1938 roku.