Innocenty I był biskupem Rzymu, który sprawował urząd papieski od 401 roku do śmierci w 417 roku. Urodzony w Albano Laziale, stał się znaczącą postacią wczesnego Kościoła, pełniąc rolę mediatora w różnych konfliktach kościelnych zarówno w Cesarstwie Wschodnim, jak i Zachodnim. Jego przewodnictwo charakteryzowało się aktywnym zaangażowaniem w sprawy teologiczne i administracyjne, co pomogło ustabilizować autorytet Kościoła w okresie znaczących przemian.