Włodzimierz I Wielki (ok. 958 – 1015) był księciem nowogrodzkim od 970 roku i wielkim księciem kijowskim od 978 roku aż do śmierci. Jako nieprawy syn Światosława I po krwawej walce braci przejął władzę, rozszerzył swoje państwo aż po Morze Bałtyckie i bronił jego granic. Początkowo poganin, w 988 roku przyjął chrześcijaństwo i wprowadził je na Ruś Kijowską. Zarówno Kościół katolicki, jak i Cerkiew prawosławna kanonizowały go jako świętego Włodzimierza.