Lothair I był karolińskim cesarzem i monarchą, który panował jako król Italii oraz Frankii Środkowej. Urodzony w 795 roku jako syn Ludwika Pobożnego, został wyznaczony na głównego następcę imperium na mocy *Ordinatio Imperii*. Jego panowanie charakteryzowało się intensywnymi konfliktami dynastycznymi z braćmi, Ludwikiem Niemcem i Karolem Łysym, co ostatecznie doprowadziło do rozpadu imperium Franków. Po okresie niestabilności politycznej i wojen, ostatecznie abdykował, aby podzielić swoje ziemie między trzech synów, po czym wstąpił do klasztoru.