Benedykt I był biskupem Rzymu, który sprawował swoją funkcję od 575 roku do śmierci w 579 roku. Urodzony w Rzymie w rodzinie Bonifacego, kierował Kościołem w burzliwym okresie charakteryzującym się ekspansją Longardów na terenie Italii. Jego pontyfikat naznaczony był znacznymi trudnościami, w tym okresami głodu dotykającymi Rzym oraz różne regiony bizantyjskiej Italii. Z powodu postępów militarnych Longardów, proces potwierdzenia jego wyboru przez cesarza w Konstantynopolu uległ opóźnieniu o niemal jedenaście miesięcy.