Alkuin z Yorku był VIII-wiecznym uczonym z Northumbrii, poetą i teologiem, który stał się centralną postacią renesansu karolińskiego. Urodzony w Yorku, studiował pod przewodnictwem arcybiskupa Ecgberta, zanim został zaproszony na dwór Karola Wielkiego. Jako czołowy pedagog kierował szkołą pałacową w Akwizgranie, gdzie nauczał cesarza oraz jego dzieci sztuk wyzwolonych. Pełnił funkcje diakona i opata, dowodząc w szczególności opactwem Marmoutier w Tours, gdzie wywarł wpływ na rozwój pisma minuskułą karolińską.