Symplicjusz był biskupem Rzymu, który sprawował swoją funkcję od 468 roku aż do śmierci w 483 roku. Urodzony w Tivoli, kierował Kościołem w okresie upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego, naznaczonego wzrostem potęgi Odoakra. Podczas swojego pontyfikatu dążył do utrzymania decyzji teologicznych Soboru Chalcedońskiego, celując konkretnie w herezję eutychiańską. Zarządzał również stabilnością administracyjną Rzymu w obliczu nasilających się najazdów germańskich, dbając o to, by miasto pozostawało pod wpływem biskupa mimo zmian politycznych.