Jan z Beverley był VIII-wiecznym biskupem służącym królestwu Northumbrii. Urodzony w Harpham, piął się po szczeblach kariery, stając się biskupem Hexham, a później biskupem Yorku. Przypisuje mu się założenie klasztoru w Beverley, który z czasem rozrósł się do rangi miasta. Znany ze uczonego kaznodziejstwa i opieki nad ubogimi, jest zapamiętany dzięki cudom, w tym relacji o nauczeniu niemowlęcia głuchoty mówienia. Zmarł w 721 roku i został później uznany za świętego w tradycji katolickiej oraz wschodnioortodoksyjnej.