Innocenty V, urodzony jako Piotr z Tarentaise, był dominikaninem i teologiem, który sprawował zwierzchnictwo nad Kościołem katolickim od stycznia do czerwca 1276 roku. Urodzony około 1225 roku w regionie Tarentaise, piął się po szczeblach hierarchii Zakonu Kaznodziejów, służąc jako profesor na Uniwersytecie Paryskim oraz jako prowincjał prowincji francuskiej. Po mianowaniu go kardynałem-biskupem Ostii przez papieża Grzegorza X, został wybrany na papieża w pierwszym konklawie odbywającym się według nowych zasad ustanowionych na soborze liońskim. Jego krótkie pontyfikat charakteryzował się staraniami o mediację w celu zaprowadzenia pokoju między Genuą a królem Sycylii.