Konon był biskupem Rzymu w VII wieku, który sprawował urząd papieski od października 686 roku do swojej śmierci we wrześniu 687 roku. Urodzony na Sycylii w rodzinie greckiego oficera, prawdopodobnie należał do rosnącej populacji chrześcijan wschodnich w Rzymie w tamtej epoce. Wybrano go na papieża jako neutralną postać, mającą na celu rozwiązanie napięć między frakcjami wojskowymi a duchownymi w mieście. Podczas swojego krótkiego panowania utrzymywał pozytywne relacje z cesarzem bizantyjskim Justynianem II.