Wawrzyniec z Rzymu był diakonem i męczennikiem z III wieku, który służył pod przewodnictwem papieża Syksta II. Urodzony w Osca, udał się do Rzymu, gdzie został mianowany archidiakonem – funkcją wiążącą się z zarządzaniem skarbcem kościelnym i rozdawnictwem jałmużny. Podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza Walerianusa w 258 roku, stał się celem ataków wraz z innymi duchownymi. Zapamiętano go szczególnie ze względu na jego odważną odpowiedź udzieloną rzymskim władzom w kwestii bogactw kościelnych oraz jego późniejszą śmierć, która stała się centralnym elementem jego hagiografii.