Katarzyna Aleksandryjska była chrześcijańską misjonarką i uczoną żyjącą w IV wieku w Aleksandrii w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Według tradycji hagiograficznej była księżniczką, która w młodości przyjęła chrześcijaństwo i wykorzystywała swój intelekt do obrony wiary. Zapamiętano ją głównie z powodu debat z pogańskimi filozofami, podczas których skutecznie nawróciła wielu z nich na swoją wiarę. Po odmowie wyrzeczenia się wiary przed cesarzem Maksencjuszem została stracona, co przyniosło jej tytuł wielkiej męczennicy.