Nestoriusz był chrześcijańskim teologiem i arcybiskupem Konstantynopola, który sprawował swoją funkcję w latach 428–431. Urodzony w Germanice, kształcił się w Antiochii pod okiem Teodora z Mopsuestii, zanim został mianowany na swoje biskupstwo przez cesarza Teodozjusza II. Zapamiętany jest przede wszystkim ze swoich kontrowersyjnych poglądów na relację między boską a ludzką naturą Chrystusa, co doprowadziło do intensywnych sporów teologicznych z postaciami takimi jak Cyryl Aleksandryjski. Jego nauki doprowadziły ostatecznie do potępienia go na Soborze efeskim i późniejszego wygnania do Górnego Egiptu.