Elfric z Abingdon był benedyktyńskim prelatem, który sprawował urząd arcybiskupa Canterbury pod koniec X wieku. Urodzony w Kent około 901 roku, piastował kilka ważnych stanowisk kościelnych, w tym pełnił funkcję opata w St Albans oraz biskupa w Ramsbury. Po wstąpieniu na stolicę arcybiskupią w Canterbury w 995 roku za królewską zgodą, zachował swój urząd w Ramsbury aż do śmierci w 1005 roku. Jego kariera charakteryzowała się znaczącymi obowiązkami administracyjnymi, w tym pełnieniem funkcji królewskiego sędziego oraz nadzorowaniem życia duchowego w swoich diecezjach.