Jan V był VII-wiecznym biskupem Rzymu, który sprawował swoją funkcję od 685 roku do śmierci w 686 roku. Urodzony w Antiochii, należał do ciągu dziesięciu papieży pochodzenia wschodniego. Jego panowanie wyróżnia się tym, że był pierwszym bizantyjskim papieżem, który został konsekrowany bez uprzedniego uzyskania zgody cesarskiej. Podczas krótkich rządów podejmował działania mające na celu wzmocnienie relacji między ludnością Rzymu a Cesarstwem Bizantyjskim poprzez różne środki dyplomatyczne i ekonomiczne.