Święty Amat (fr. Aimé) był benedyktyńskim mnichem żyjącym w VII wieku, który sprawował urząd biskupa Sion w Walais. Pochodząc z bogatej rodziny, żył jako mnich w opactwie św. Maurycego, zanim około 669 roku został wyniesiony do godności biskupa. Znany ze swojej oddanej opieki duszpasterskiej i hojności wobec ubogich, został ostatecznie zmuszony do wygnania przez króla Teuderyka III w wyniku fałszywych oskarżeń dotyczących majordoma państwa, Ebroina. Swoje ostatnie lata spędził w klasztorze w pobliżu Merville.