Efrem Syrijski był teologiem, diakonem i poetą żyjącym w IV wieku w Nisibis i Edessie. Urodzony około 306 roku, stał się centralną postacią chrześcijaństwa syryjskiego, tworząc ogromny dorobek literacki obejmujący hymny, poezję oraz komentarze prozą. Jest powszechnie uznawany za wybitnego hymnodautę, który często wykorzystywał kompozycje muzyczne do obrony ortodoksji nicejskiej przeciwko różnym współczesnym ruchom religijnym. Jego wpływowe pisma w dialekcie aramejskim pomogły ukształtować literackie i teologiczne fundamenty tradycji syryjskojęzycznej.