Augustyn Fangi był włoskim dominikaninem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Bielli. Mimo że jego zamożna rodzina planowała dla niego życie świeckie, wstąpił do zakonu dominikanów, zainspirowany braciami ze swojego rodzinnego miasta. Pełnił funkcję przeora w kilku klasztorach, gdzie skupiał się na przestrzeganiu Reguły św. Dominika. Znany z głębokiej koncentracji duchowej i spokojnego usposobienia, ostatnią dekadę życia spędził w Wenecji, gdzie zmarł w 1493 roku.