Teobald z Provins był francuskim benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem żyjącym w XI wieku, urodzonym w szlacheckiej rodzinie w Champanii. Po odmowie służby wojskowej i zaangażowania w politykę dworską, wybrał drogę ascezy, wędrując wraz z towarzyszem na pielgrzymki do Rzymu, a ostatecznie w stronę Ziemi Świętej. Ostatnie lata życia spędził we Włoszech, gdzie dołączył do grupy pustelników pod przewodnictwem Romualda, założyciela zakonu kamaldulskiego, a później został święconym na kapłana przez biskupa Vicenzy.