Jan Nepomucen był czternastowiecznym czeskim duchownym, który pełnił funkcję wikariusza generalnego w katedrze św. Wita. Urodzony w Pomuku, udał się do Padwy, aby studiować prawo kanoniczne, po czym powrócił do ojczyzny. Pozostał wiernym zwolennikiem arcybiskupa Jana z Jenštejna w okresie konfliktu z królem Wacławem IV. Ta lojalność doprowadziła ostatecznie do jego egzekucji, gdyż król nakazał wrzucić go do rzeki Wełtawy, co spowodowało jego śmierć 20 marca 1393 roku.