Aaron był polskim prelatem żyjącym w XI wieku, który służył jako pierwszy opat benedyktyńskiego klasztoru w Tyńcu. Po sprawowaniu rządów w opactwie, w 1046 roku został biskupem krakowskim, funkcję tę piastował aż do śmierci w 1059 roku. Był znaczącym zwolennikiem księcia Kazimierza Odnowiciela i odegrał istotną rolę w organizacji Kościoła w Krakowie w okresie odbudowy państwa. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim.