Izabela Francuska była XIII-wieczną księżniczką, córką króla Ludwika VIII i Blanche z Kastylii. Mimo zaręczyn z Hugiem z Lusignan i nacisków, by poślubiła Konrada IV Niemieckiego, pozostała wierna życiu w dziewictwie. Założyła klasztor Longchamp pod Paryżem, tworząc unikalną regułę dla wspólnoty przy pomocy uczonych franciszkanów. Choć ze względu na problemy zdrowotne żyła raczej jako patronka niż formalna zakonnica, poświęciła życie pobożności i wspieraniu ubogich.