Maria z Betanii była postacią biblijną z wioski Betania, położonej w pobliżu Jerozolimy. Jako siostra Marty i Łazarza, jest istotną postacią opisaną w Ewangelii według św. Jana. Jest rozpoznawana dzięki swojej głębokiej pobożności wobec Jezusa, co objawiło się szczególnie w jej emocjonalnej reakcji na śmierć brata oraz w akcie namaszczenia stóp Jezusa drogocennym olejkiem. Choć niektóre tradycje historyczne utożsamiały ją z innymi kobietami występującymi w Ewangeliach, obecnie jest uznawana za odrębną świętą w wielu tradycjach chrześcijańskich.