Elfleda z Whitby była VII-wieczną północnoangielską zakonnicą i opatką, która sprawowała rządy w opactwie w Whitby. Jako córka króla Oswiu była wychowywana przez opatkę Hildę, a ostatecznie ją zastąpiła, początkowo rządząc wspólnie ze swoją matką, Eanflæd, zanim została jedyną przełożoną. Poza obowiązkami religijnymi była znaczącą postacią polityczną w królestwie Nortumbrii. Cieszyła się dużym uznaniem ze względu na swoją wiedzę medyczną, szczególnie w zakresie chirurgii, a współcześni wychwalali ją za głęboką pobożność i mądrość.