Joanna była uczennicą Jezusa żyjącą w Galilei w I wieku. Jako żona Chuzy, zarządcy Heroda Antypasa, używała własnych środków, aby wspierać Jezusa i jego uczniów podczas ich wędrówek. Ewangelie identyfikują ją jako jedną z kobiet, które zostały uzdrowione z dolegliwości i które towarzyszyły apostołom. Jest ona odnotowana przede wszystkim jako świadek pustego grobu po ukrzyżowaniu, gdyż udała się w to miejsce, aby przynieść przyprawy.