Taida była kurtyzaną z Aleksandrii żyjącą w IV wieku, która później została chrześcijańską pustelnicą na egipskiej pustyni. Według relacji hagiograficznych przeszła duchową przemianę po konfrontacji z mnichem, którego identyfikuje się różnie jako Paphnutius, Bessarion lub Serapion. Po nawróceniu szukała pokuty poprzez okres samotności w pustelnej celi. Pamięta się ją jako osobę, która przeszła od życia w ziemskim luksusie do życia w religijnym oddaniu, ostatecznie umierając po krótkim czasie spędzonym wśród pustelnic.