Aretas z Cezarei był bizantyjskim arcybiskupem i teologiem żyjącym w X wieku, urodzonym w Patras. Jako uczeń Fotiusza na Uniwersytecie w Konstantynopolu, w 903 roku objął urząd arcybiskupa Cezarei Mazaki. Był znaczącą postacią na dworze cesarskim, szczególnie w czasie kontrowersji małżeńskich dotyczących cesarza Leona VI. Poza swoimi obowiązkami kościelnymi był płodnym uczonym i bibliografem, który odegrał kluczową rolę w zachowaniu klasycznej literatury greckiej oraz wczesnochrześcijańskich pism poprzez swoją rozległą działalność w zakresie przepisywania manuskryptów.