Boļeslavs Sloskāns był łotewskim biskupem rzymskokatolickim, który żył w latach 1893–1981. Urodzony w pobliżu Stirnień, został święcony na kapłana w 1917 roku, a później został biskupem titularnym i administratorem apostolskim. Jego życie naznaczone było wielkimi cierpieniami, w tym wielokrotnymi aresztowaniami i uwięzieniem w systemie radzieckiego Gułagu. Po uwolnieniu i późniejszym wygnaniu stał się kluczową postacią dla katolickich diaspor w Europie Zachodniej, służąc szczególnie wiernym białoruskim i łotewskim w Belgii oraz uczestnicząc w Soborze Watykańskim II.