Dionizy Głuszycki był XIV-wiecznym przełożonym monastycznym i ikonografem z Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Urodzony w pobliżu Wołogdy, ochrzczony jako Dimitrij, w 1382 roku wstąpił do klasztoru Spaso-Kamiennyj. Później odnowił opuszczony klasztor świętego Łukasza, a następnie założył kilka ośrodków religijnych, w tym klasztor Pokrowski oraz pustelnię Sosnowiecką wzdłuż rzeki Głuszyca. Uznany za świętego w tradycji prawosławnej, jest wspominany zarówno jako duchowy przywódca w roli hegumenta, jak i za wkład artystyczny w tworzenie wizerunków świętych.