Karloman był frankijskim politykiem żyjącym w VIII wieku, który sprawował urząd poglavy pałacu w Austrazji. Jako najstarszy syn Karola Młota, dzielił władzę ze swoim bratem, Pepinem Krótkim, pomagając umocnić wpływy dynastii Karolingów nad królami z dynastii Merowingów. Choć był zdecydowanym przywódcą, który tłumił rebelie, ostatecznie zrzekł się władzy politycznej, aby poświęcić się życiu religijnemu. Jest wspominany jako znacząca postać, która połączyła germańskie przywództwo z chrześcijańską pobożnością.