Sergiusz z Radoneża był rosyjskim prawosławnym mnichem, kapłanem i przeorem żyjącym w XIV wieku, który stał się centralną postacią duchowego odrodzenia swojej epoki. Urodzony jako Bartłomiej w rodzinie bojarskiej, ostatecznie osiadł w lesie w pobliżu Moskwy, aby prowadzić ascetyczne życie. Założył Lavrę Trójcy Świętej, która rozrosła się do rangi wielkiego centrum monastycznego. Uznawany za cudotwórcę, wywarł ogromny wpływ na Kościół rosyjski i jest pamiętany za swoje oddanie pracy fizycznej oraz rolę w zakładaniu licznych klasztorów w całym regionie.