Jonathan Edwards był wpływowym amerykańskim teologiem, filozofem i pastorem kongregacjonalistycznym, który żył w latach 1703–1758. Jako centralna postać Wielkiego Przebudzenia, był znany ze swojego intensywnego kaznodziejstwa odnowy oraz głębokiego wkładu intelektualnego w chrześcijaństwo reformowane. Po wstąpieniu do Yale College w wieku 13 lat, został ordynowany w Northampton w 1727 roku, gdzie poślubił Sarah Pierpont. Jego kariera obejmowała role misjonarza oraz rektora College of New Jersey, aż do jego śmierci w Princeton po szczepieniu przeciw ospie.