Haakon V Norweg był monarchą Norwegii od 1299 roku aż do śmierci w 1319 roku. Jako młodszy syn króla Magnusa IV wstąpił na tron po śmierci swojego starszego brata, Eryka II. Jego rządy charakteryzowały się centralizacją władzy królewskiej i przesunięciem znaczenia administracyjnego w stronę Oslo. Jako ostatni męski władca z dynastii Sverre, jego śmierć doprowadziła do sukcesji jego wnuka, Magnusa Erikssona, poprzez linię jego córki Ingeborg.