Jolanta z Vianden była XIII-wieczną dominikańską zakonnicą i przełożoną, która żyła w Luksemburgu. Urodzona w szlacheckiej rodzinie jako córka hrabiego Henryka I z Vianden, słynnie wybrała życie zakonne mimo pragnienia rodziców, aby zapewnić jej szlacheckie małżeństwo. Po początkowej ucieczce do klasztoru w Marienthal jako nowicjuszka, ostatecznie przezwyciężyła sprzeciw rodziców, by poświęcić się modlitwie i miłosierdziu. Pełniła funkcję przełożonej wspólnoty od 1258 roku aż do śmierci w 1283 roku, stając się znaczącą postacią w lokalnej historii religijnej.