Abraham Wielki z Kaszkaru był teologiem i świętym żyjącym w VI wieku, który zainicjował odrodzenie monastycyzmu w Kościele Wschodu. Urodzony w Kaszkarze, udał się do Al-Hirah, aby głosić kazania, a następnie przeniósł się do Sketis, aby zgłębiać życie monastyczne. Po okresie, w którym Kościół nakazał mnichom zawieranie małżeństw, aby dostosować się do rządów władców zoroastryjskich, Abraham odegrał kluczową rolę w przywróceniu tradycji ascetycznej. Ostatecznie założył znaczące centrum monastyczne na górze Izla, które stało się głównym ośrodkiem życia religijnego w regionie.