Piotr I Bułgarski był carem Pierwszego Imperium Bułgarskiego od 927 do 969 roku. Jako syn Symeona I wstąpił na tron po tym, jak jego brat został zmuszony do przyjęcia ślubów zakonnych. Jego panowanie charakteryzowało się znacznym pokojem dyplomatycznym z Cesarstwem Bizantyńskim, ustanowionym dzięki jego małżeństwu z Marią Lekapeną, oraz staraniami o opanowanie wewnętrznych ruchów religijnych, takich jak bogomilizm. Choć historyczne opinie na temat jego skuteczności są podzielone, utrzymał on prosperujące i zorganizowane państwo, nawigując jednocześnie przez złożone konflikty z Rusią oraz liczne regionalne rebelie.