Oswald z Nortumbrii był VII-wiecznym królem, który rządził połączonymi królestwami Bernicii i Deiry od 634 roku aż do swojej śmierci w 642 roku. Urodzony w królewskiej linii Deiry, spędził młodość na wygnaniu w szkockim królestwie Dál Riata, gdzie przyjął chrześcijaństwo. Po powrocie do władzy zjednoczył terytoria nortumbryjskie i stał się dominującym przywódcą w dużej części Brytanii. Jest wspominany jako pobożny władca, który promował wiarę chrześcijańską, a później został uznany za świętego.