Wawrzyniec z Canterbury był benedyktyńskim misjonarzem i drugim arcybiskupem Canterbury, sprawującym swoją funkcję w przybliżonych latach 604–619. Jako członek misji gregoriańskiej pracował nad szerzeniem chrześcijaństwa wśród Anglosasów w Anglii. Został konsekrowany po swoim poprzedniku, Augustynie, aby zapewnić ciągłość kierownictwa kościelnego. Podczas swojego panowania mierzył się ze znacznymi przemianami religijnymi, w tym z okresem odrodzenia pogaństwa po śmierci króla Æthelberhta. Jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich.