Eligiusz był VII-wiecznym frankijskim złotnikiem i biskupem, który służył jako wysoko postawiony doradca króla Dagoberta I. Urodzony w galorzymskiej rodzinie w Chaptelat, awansował od wykwalifikowanego rzemieślnika do pozycji o znacznym wpływie politycznym na dworze Merowingów. W późniejszym okresie życia został święcimym kapłanem i sprawował urząd biskupa Noyon–Tournai, gdzie koncentrował się na działalności misyjnej i reformie Kościoła. Jest pamiętany ze względu na ascetyczny tryb życia oraz oddanie niesieniu pomocy ubogim i wykupywaniu jeńców.