Antonietta Meo była młodą włoską dziewczynką mieszkającą w Rzymie na początku XX wieku. Urodzona w 1930 roku, stała się znana ze swojej głębokiej pobożności mimo cierpienia na osteosarcoma, nowotwór kości. Nawet po amputacji nogi zachowała pogodny i charyzmatyczny duch. Kościół katolicki uznał ją za wyniosłą, co czyni ją jedną z najmłodszych osób branych pod uwagę w procesie beatyfikacji w nowoczesnej historii.