Ottone Frangipane był benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem, który żył w przybliżeniu od 1040 do 1127 roku. Urodzony w potężnej rzymskiej rodzinie baronowskiej, początkowo służył jako rycerz, lecz po cudownym ucieczce z więzienia postanowił poświęcić się życiu religijnemu. Praktykował ascetyzm w różnych opactwach, a później osiadł w Ariano Irpino, gdzie służył pielgrzymom i żył jako pustelnik. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i jest czczony za swoją pobożność oraz służbę podróżnym.