Antoni Sijski był rosyjskim prawosławnym mnichem i ikonografem z XVI wieku, który założył znaczącą wspólnotę monastyczną na północy Rosji. Urodzony w 1478 roku jako chłop, wczesną dorosłość spędził w małżeństwie, a po śmierci żony wstąpił do klasztoru w Kargopolu. Po okresie wędrowania brzegami Oceanu Arktycznego, w 1520 roku założył klasztor Antoniewo-Sijski nad rzeką Siya. Działał pod jurysdykcją arcybiskupa Nowogrodu i posiadał ziemie nadane przez Wasylia III.